ความรู้สึกผู้เรียน
หลักสูตร : เข็มทิศเศรษฐี 2 วัน
ชื่อนักเรียน
คุณสุมาลี อัครเดชเดชาชัย

ผ่านมาสองปีเพิ่งได้ลองนั่งดูและมองย้อนกลับไป ทำให้เห็นว่าการที่ได้เข้ามาเรียนกับครูในห้องเรียนเข็มทิศนั้นได้ทำให้เรามีชีวิตที่ดีขึ้นทุกๆวัน

ก่อนมาเรียนกับครู ชีวิตล้มแทบทุกด้านเรียกได้ว่าหันไปทางไหนก็ตันและมืดมนไปหมด ธุรกิจเป็นหนี้npl จนต้องหยุดดำเนินการ และเงินที่เก็บมาทั้งชีวิตก็แทบจะไม่เหลือ จนขนาดไม่แน่ใจว่าจะสามารถส่งลูกเรียนหนังสืออย่างที่ตั้งใจไว้ได้หรือไม่ ชีวิตคู่ก็แทบจะไปไม่รอดสามวันดีสี่วันไข้ ถูกคนรอบข้างรุมกระทีบพร้อมกัน และไม่สามารถคุยกับคนรอบข้างได้เลยซักคนทั้งแม่ สามี ลูกและคนอื่นๆ รู้สึกแปลกแยกกับโลกกับทุกคนหรือแม้กระทั่งกับตัวเองโมโหเดือดเป็นไฟอยู่ข้างในตลอดเวลาหรือไม่ก็หดหู่ซึมเศร้า. จนต้องหาหมอจิตแพทย์ตลอดสองปีก่อนที่จะเจอครู ต้องพึ่งสารพัดยาทั้งยาแก้เครียดวิตกกังวล ยาซึมเศร้า ยานอนหลับ เพื่อให้มีสามารถใช้ชีวิตในแต่ละวันได้ ณ จุดนั้นเป็นทุกข์มาก จนการตายกับการอยู่ก็ไม่ต่างกัน

จนกระทั่งทุกวันนี้ ไฟร้อนในตัวค่อยๆดับลง เปลี่ยนเป็นรู้สึกสงบ มีความสุข สามารถใช้ชีวิตอยู่กับลูกและสามีได้อย่างดีมีความสุข กลับมาหัวเราะร่าเริง และรู้สึกดีกับตัวเองและคนรอบข้างอีกครั้ง มีศรัทธาในตัวเอง และมนุษย์อีกครั้ง เห็นสิ่งดีงามและความสวยงามของผู้คนและโลกนี้ จำได้ว่าตัวเองเป็นใครรักชอบอะไร เก่งอะไร และมีความฝันที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน ที่สำคัญที่สุดคือเรียนรู้ที่จะเริ่มต้นรักตัวเองและคนอื่นจากหัวใจได้อีกครั้ง เมื่อใจมีความสุขปัญหาที่มีก็เริ่มคลี่คลายลง และเมื่อเราเปลี่ยนคนรอบข้างก็เปลี่ยนด้วย

ตลอด40กว่าปีของการมีชีวิต มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย เด็กเล็กคนนึงได้เฝ้าดูการกระทำของพ่อแม่ และผู้คนรอบข้างมาตลอดจนโต และได้ซึมซับความเชื่อและความเข้าใจที่ผิดเกี่ยวกับตัวเองและการมีชีวิตฝังเข้าไปในตัวโดยอัตโนมัติ โดยที่ตัวเราไม่เคยรู้ตระหนักเลยว่ามันมีผลกระทบในชีวิตส่งเป็นวัฎจักรจากรุ่นสู่รุ่นยังไง จากรุ่นปู่ย่าตายาย มาสู่พ่อแม่เรา และเราก็กำลังจะส่งต่อปมของเราให้ลูกในแบบเดียวกัน

จากการที่เรานั่งอยู่ในห้องเรียนมาตลอด ยิ่งได้เรียนยิ่งทำให้เห็น ได้เข้าใจ ตระหนักซึ้งเกี่ยวกับ ตัวเองและคนอื่น ชัดมากที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้เคยรู้สึก ได้เข้าใจ patternการกระทำของตัวเอง ของพ่อแม่ ปมของทั้งเขาและเรา และปมในรูปแบบอื่นๆของเพื่อนๆที่แชร์ในห้องเรียน ทุกเดือนการที่ได้มาเรียนรู้ ฝึกฝนตั้งใจ ล้างความเชื่อผิดๆเดิม ได้ลบปมต่างๆในใจ กลับไปเข้าใจเหตุการณ์ในอดีตที่เราเข้าใจผิดมาตลอด มันเป็นสิ่งที่มีคุณค่าที่สุดในชีวิตที่ได้มาเรียนรู้การใช้ชีวิตที่ถูกต้องตรงทาง สร้างร่องน้ำใหม่ที่ดีงาม. ได้เข้าใจตัวเองและคนอื่น มีปัญญาพิจารณาสิ่งต่างๆตามที่มันเป็นจริง ไม่ได้มองผ่านโลกผ่านปมและความเชื่อผิดๆอีกต่อไป ทุกวันมันคือการเติบโตไปอย่างมั่นคงทีละก้าวๆ

มีหลายๆครั้งเคยคิดท้อใจไม่อยากเรียนอยากเลิกเพราะคิดว่าได้เท่าที่ผ่านมาก็ดีขึ้นเยอะแล้ว. แต่จำได้ถึงสัจจะที่เคยให้กับตัวเองไว้แต่แรกว่าถ้าไม่สำเร็จ ไม่กลับมีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าเดิมจะไม่เลิกเรียนเด็ดขาด เพราะอยากให้ตัวเองก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของตัวเองให้ได้ และมีคำของครูที่เคยสอนเสมอว่า เราจะดีได้ยิ่งขึ้นไปอีก อย่าพอกับการทำความดี ทุกๆวันเราต้องหมั่นขัดเกลาตัวเอง

ในเข็มทิศภาวนาครูเคยเล่าให้ฟังเรื่องมีชายคนนึงมาขอให้พระพุทธเจ้าท่านแสดงธรรมโปรด พระพุทธเจ้าท่านบอกให้รอก่อนซักประเดี๋ยว ชายคนนั้นก็ไม่ยอมขอให้ท่านแสดงธรรมเลย เพราะไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ฟังอีกเมื่อไหร่ เนื่องด้วยพระพุทธเจ้าอาจจะตายลงเมื่อใดก็ไม่ทราบได้ หรือตัวชายคนนั้นเองอาจจะตายลงเมื่อใดก็ไม่ทราบได้ หรือศรัทธาที่เชื่อในพระองค์อาจจะตายลงไปก่อนก็ได้ พระพุทธเจ้าจึงเทศน์โปรดชายคนนั้น และพอแสดงธรรมจบชายคนนั้นก็โดนวัวมาขวิดตายทันที.
พอฟังเรื่องนี้จบ ใจก็นึกตั้งมั่นทันทีเลยว่า ตราบเท่าที่เรายังมีทุกอย่างพร้อมในขณะนี้ ก็จะมาเรียนให้ครูอบรมสั่งสอนตลอดไปจะไม่รีรอกับการทำให้ชีวิตตัวเองดีอีกเด็ดขาด และจากในห้องเรียนเราก็เห็นpatternตัวเองว่าทำอะไรไม่สุด พอจะใก้ลถึงความสำเร็จก็จะแตะตัดขาทิ้งไป พอจะทำอะไรความดีอะไรที่จะเป็นประโยชน์กับตัวเองก็จะหาข้ออ้างไม่ทำเสมอ
ครูสอนเสมอไม่ให้เราประมาทกับการใช้ชีวิตเพราะu turnมันอยู่ไกล ดังนั้นเราจะเอาตารางเรียนและภาวนากับครูทั้งปีมาลงวันที่ fix ไว้เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องมาก่อนอย่างอื่นเสมอ เพราะนาทีนี้ไม่มีสิ่งไหนจะสำคัญไปกว่าการที่เราเอาชีวิตตัวเองกลับมาและการขัดเกลาตัวเราในเป็นเลิศในทุกทางให้ได้.

ขอบคุณครูที่เพียรอบรมสั่งสอนมาตลอด ครูทำทุกอย่างทุกทางจริงๆที่จะทำให้ทุกคนดีขึ้น ครูไม่เคยปล่อยมือจากลูกศิษย์คนไหนเลยจริงๆถ้าเขาไม่ปล่อยมือก่อน. ในทุกคลาสครูทุ่มเทสอนอย่างสุดกำลังตลอด ทุกครั้งที่มาเรียนก็ยังมีเรื่องให้ได้เข้าใจลึกซึ้งยิ่งๆขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกเป็นโชคดีที่สุดที่ชีวิตนี้ได้มาเป็นลูกศิษย์ครู ไม่รู้จะขอบคุณครูได้ขนาดไหนที่ครูได้เสียสละมาอบรมสั่งสอนให้ความกระจ่างกับชีวิต นำพาไปสู่ทางที่ดีเจริญก้าวหน้าในทุกๆว้นและทุกทาง ปุ๊กจะไม่สามารถมาถึงวันนี้ได้เลยหากไม่มีครูคอยอบรมสั่งสอนขัดเกลาประคองมาตลอดทาง รักครูมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่สุดค่ะ
กราบคุณครูค่ะ